Pielęgniarka jako pacjent / Nurse as a patient

Z powodu bólu kręgosłupa musiałam rozpocząć fizjoterapię. Znalazłam bardzo fajną przychodnię, trochę z dala od domu, ale zabiegi bardzo mi pomagały. Chodziłam tam co drugi dzień. Pewnego razu gdy położyłam się na kozetce podeszła do mnie moja fizjoterapeutka ze swoją nową uczennicą. "Hmm...  i ona będzie się na mnie uczyć" - pomyślałam. "Czy ona wie jak to się robi? Mam nadzieję, że jej nauczycielka będzie cały czas z nią!" Pani fizjoterapeutka pokazała jej jak podłączyć prądy i odeszła na chwile aby zająć się innym pacjentem. "O nie, zostań. Zostawiasz mnie z uczennicą??? A jak coś źle podłączy? - przerażona myślałam w głowie. 

No cóż, a ja robię dokładnie to samo z moimi pracownikami na OIOM-ie. Pokazuję, a potem zostawiam ich samych ufając w ich zdolności, możliwości i wiedzę. Medycyna to taka dziedzina nauki, gdzie praktykę zdobywamy ucząc się na pacjencie. I tak leżąc na kozetce czułam się jak pacjent. Z jego wątpliwościami, pytaniami, lękiem jednocześnie ufając, że wszystko będzie dobrze. I było! I w głębi serca dziękowałam Bogu za tą lekcję, dla mnie pielęgniarki, aby jeszcze lepiej rozumieć moich pacjentów. 

ENGLISH VERSION

Due to back pain, I had to start physiotherapy. I found a very nice clinic, a bit far from home, but the treatments helped me a lot. I went there every other day. Once, when I lay down on the couch, my physiotherapist came up to me with her new student. "Hmm... and she will learn from me" - I thought. "Does she know how to do it? I hope her teacher will be with her all the time!" The physiotherapist showed her how to connect the currents and left for a while to take care of another patient. "Oh no, stay. You're leaving me with a student? What if something goes wrong? - I was terrified, I thought in my head.

Well, and I do exactly the same with my ICU staff. I show them and then leave them alone, trusting in their abilities, possibilities and knowledge. Medicine is a field of science where we gain practice by learning from the patient. And so, lying on the couch, I felt like a patient. With his doubts, questions, fear while trusting that everything will be fine. And it was! And deep down in my heart I thanked God for this lesson, for me as a nurse, to understand my patients even better.