Co ten arabski w sobie kryje...- lekcja 1

A kryje dużo! :)

Język ten należy do grupy języków semickich i posiada alfabet arabski typu abdżad - tzw. pismo spółgłoskowe (np. ktb - czytamy katab). Używamy tylko spółgłosek a samogłoski zapisujemy za pomocą znaków nad i pod wyrazami.  Pisze się od strony prawej do lewej, natomiast liczby w zdaniu jak na przykład  numer telefonu zapisujemy od lewej do prawej.

Język dzieli się na język klasyczny (tzw. fusha) i język współczesny. My uczymy się języka współczesnego egipskiego, natomiast na przykład Biblia, pieśni w kościele, literatura jest w języku klasycznym fusha. Co ciekawe, jeżeli pieśni w śpiewniku są w języku fusha i z zaznaczonymi samogłoskami jest łatwiej przeczytać, ale w kościele pieśni są wyświetlane też w języku fusha ale bez samogłosek, co stanowi dla mnie niesamowitą trudność. Kiedy zapytałam znajomą skąd wie jak ma śpiewać, jeżeli nie ma zapisu samogłoskowego, odpowiedziała: lata praktyki!!:)

Struktura wyrazów opiera się na rdzeniu trójspółgłoskowym - rdzeniem danego czasownika jest 3 osoba liczby pojedynczej w czasie przeszłym. Dodając przedrostki, przyrostki możemy utworzyć kilka słów - dodawane są one w zależności od osoby, rodzaju i liczby i czasu. Wyróżniamy także liczbę pojedynczą, podwójną i mnogą. Liczba mnoga określa wyrazy od 3-10. Powyżej 10 używamy liczby pojedynczej, dodając cyfrę do wyrazu (na przykład słowo: dzień (jom), dwa dni (jomin), 3-10 dni (używamy liczby porządkowej i dodajemy 'ijem", kiedy chcemy powiedzieć 11 dni - 11 jom - nie używamy już wtedy liczby porządkowej). I tak jest z każdym wyrazem. Liczbę podwójną można dość łatwo utworzyć od liczby pojedynczej jeżeli wie się, czy dany wyraz jest rodzaju żeńskiego czy męskiego, natomiast liczba mnoga (od 3-10) jest często bardzo różna i tu niestety trzeba się jej nauczyć na pamięć. Można znaleźć pewną regułę, ale nie odnosi się ona do wszystkich wyrazów.