Misja pod kołderką / Mission under a duvet

Czy zdarza się Wam też tak, że macie tysiące pomysłów na minutę, które chcecie wykonać, a potem gdy nadchodzi ten czas, pomysły uciekają, bo było ich za dużo? Ja tak często mam z pisaniem postów. Widzę coś, kogoś - i zaczynam tworzyć w głowie post, nawet nadaję mu tytuł, a że jestem w tym czasie w podróży, zajęta pieczeniem, sprzątaniem, pracą na oiomie, odkładam pisanie na później, ale to "później" z czasem wywiewa mój pomysł...i zostaje biała kartka...Tym razem tą "białą kartkę" chciałabym wypełnić czymś bardzo osobistym...

Dziś już jestem w Asuanie, bo bardzo długiej i męczącej podróży, kiedy to przysięgałam sobie, że już nigdy nie będę podróżować...ale cóż i tak pewnie zasiądę jeszcze w niejednym niewygodnym fotelu samolotu, przeżyję niejedne turbulencje, kubek mocnej herbaty, ciasteczko pakowanie hermetycznie, tupiące dziecko siedzące za mną...i polecę. Bo takie jest życie. Leci ciągle do przodu.

Powiem szczerze życie na misji jest trudne. Nie piszę tego, aby zniechęcić, ale aby nie traktować misji jako raju na ziemi, wiecznie trwającego "miesiąca miodowego". Życie na misji to takie samo życie, jakie ma każdy z nas. Praca, wymagania, porażki, upadki, osiągnięcia, radości, płacz, łzy, śmiech, frustracja, zadowolenie, spełnienie, zniechęcenie...(te emocje i uczucia pochodzą z własnego doświadczenia). Bo każdy z nas jest na misji, czy to w Polsce, Egipcie, Hiszpanii czy małej wysepce na oceanie, której nazwy nawet nie znam. Nasze życie jest misją dla drugiego człowieka. Dla mnie czy to Egipt czy jakiekolwiek inne państwo jest równe pod względem służby drugiemu człowiekowi. Ale służba nie powinna być na pierwszym miejscu w tym wszyskim. Co może być bardzo niebezpieczną pułapką. Wierność i posłuszeństwo Bogu. To jest podstawa aby przetrwać trudności w tym naszym "raju" gdziekolwiek ono będzie. 

Przede mną wiele wyzwań. Wiele spraw się pokomplikowało podczas mojej nieobecności. Tak, czuję frustrację i zniechęcenie. Tak, chciałabym nakryć głowę poduszką, przykryć się kołdrą i zamknąć drzwi na zamek (podwójny najlepiej). I to jest też w porządku. Czasem tego potrzebujemy. Eliasz też uciekał. Ale Pan Bóg nie zganił go za to. Kazał mu się wyspać, jak już się owinął tą kołdrą, zjeść porządny lunch na świeżym powietrzu i zaufać Bogu, że On wszystko ma w swojej kontroli. Eliasz tak zrobił i ja wiem, że też tak powinnam postąpić. Kołdra może być ciepła i przyjemna (choć w tej temperaturze chłodniejsza bywa bardziej kojąca), ale trzeba, nawet warto ją porzucić, aby doświadczyć, tego jak Bóg jest wierny w naszym życiu i potrafi dokonać z nami wspaniałych rzeczy, gdy tylko Mu zaufamy. Wiem, to trudne, bo lubimy mieć kontrolę. Ale ta nasz kontrola nad wszystkim, potrafi nas zaprowadzić w miejsce przeciwne temu, co zaplanował dla nas Bóg. I ja z tą moją kontrolą muszę walczyć. 

Lubię takie stwierdzenie, że pokój to nie brak zmagań i problemów, ale pokój to Boża obecność. Bożego pokoju w Waszym miejscu misji - tego Wam życzę. 

Mission under a duvet

Have you ever experienced having thousand ideas per minute, which you want to put into practice, but when the time comes, those ideas simply evaporate, because there were too many of them? It often happens to me when it comes to writing posts. I see something or somebody- and I start creating a post in my mind, giving it even a title. However, as I’m on a journey at that time, or busy baking, cleaning or working in ICU, my writing gets postponed. Unfortunately, putting it off causes the idea to vanish and what is left is a blank page… This time I would like to fill this blank page with something very personal...

I’m already in Aswan today after a very long and exhausting journey during which I kept promising myself that I would never travel again… but it is rather certain that there will be more than one occasion when I will sit in an uncomfortable seat, experience some turbulence, drink a mug of strong tea, have a biscuit in an airtight container or that there will be a child stomping behind my back… and I will fly. This is life. Time flies.

To be honest, life on a mission field is hard. I’m not writing it to discourage anyone, but to show that mission shouldn’t be treated as paradise on Earth or a continuous "honeymoon".. Life on a mission field is just the same as the one lead by each one of us. It’s work, expectations, failures, collapses, achievements, joys, crying, laughter, frustration, satisfaction, fulfilment, discouragement… (these emotions and feelings  come from my experience). This is because each of us in on a mission, whether it is in Poland, Egypt, Spain or on a small ocean island, the name of which I don’t even know. Our life is a mission directed toward another person. For me, there’s no difference between Egypt or any other country. Each place is equal when it comes to serving another person. However, ministry shouldn’t be a priority. It may become a dangerous trap. Faithfulness and obedience to God is a foundation which helps to go through difficulties in our "paradise", wherever it may be.

There are a lot of challenges awaiting me. Many things got complicated during my absence.Yes, I feel frustration and discouragement. Yes, I would like to cover my head with a pillow, cover myself with a duvet and lock the door, (preferably a double one). This too is all right. Sometimes we need it. Elijah was also running away. God didn’t rebuke him, though. Instead, He told him to get enough sleep and after he "wrapped a duvet around himself", he was told to have hearty lunch in the fresh air and trust that God has everything under His control. Elijah did so and I know that I should do the same. The duvet may be warm and pleasant (although, it would be better to have a cool one in this climate), but it needs to be thrown back. It’s even worthwhile to do so, because then we can experience that God is faithfull in our life and that He can do amazing things with us, if only we trust Him. I’m aware that it’s hard, because we like to be in control. However, our attempt to control everything may lead us to a place, totally different that the one planned by God. Personally, I need to fight with my own wish to control everything.

I like the saying that peace doesn’t mean the absence of struggles and problems, but it is rather God’s presence. Therefore, I wish you God’s peace in the place of your own mission.