Zawiły język / Intricate language

Kiedy pierwszy raz, a było to ponad 9 lat temu dowiedziałam się, że będę się uczyć języka arabskiego, podeszłam do tego z wielką ekscytacją. Kupiłam słownik z płytą i położyłam na zacnym miejscu w moim pokoju. Kiedy pierwszy raz otworzyłam książkę i włączyłam płytkę - moja ekscytacja zmalała. "Ani to napisać, ani wymówić" - pomyślałam. Zamknęłam książkę i nigdy jej już więcej nie otworzyłam. Kiedy byłam w Kairze w szkole językowej i uczyłam sie arabskiego, to nie wydał mi się on wtedy już taki skomplikowany. Gorzej było z moimi notatkami. Uczenie się języka obcego w języku obcym wśród innych obcokrajowców było prawdziwą mieszanką. Polsko-angielsko-niemieckie notatki zaczęły pojawiać się w moim zeszycie tłumacząc arabskie słówka i zdania. Potem pojawiły sie sny po arabsku. 

A dziś pracując w szpitalu języki niesamowicie się mi mieszają. W jednym zdaniu jestem wstanie połączyć słowka po arabsku i angielsku, licząc przy tym po polsku. Tak, liczę zawsze po polsku. Jak to mówią Egipcjanie - strasznie "szeleścimy" kiedy liczymy - same tylko "ś" i "sz"...

Zdarza mi się także uczyć pacjentów po polsku. Kilka moich pielęgniarek zna trochę zdań po polsku, jak na przykład: kanapka z jajkiem :) - podstawa, aby przetrwać ciężki dyżur.

Przyznam, że jako jedyna Polka w naszym szpitalu tęsknię za tym komfortem porozumiewania się w swoim ojczystym języku, kiedy można mówić, nie angażując w to "wewnętrznego słownika". Dlatego rzadko daję się namówić na oglądanie filmu w innym języku niż polski. Zawsze sobie wtedy powtarzam, że język polski jest dla mnie dla odpoczynku. Tak samo jest z książkami czy słuchaniem na przykład nabożeństw. Mój ty kochany polski języku - jak dobrze, że cię jeszcze rozumiem!! :)

Pomimo tych zawiłości językowych, jestem ogromnie wdzięczna Bogu, że On ma swój język, którym szepcze do mojego serca. Język miłości, przebaczenia, łaski... Język, który jest znany tylko mi i Jemu. Nawet wtedy kiedy milczę, Bóg wie, co chcę Mu powiedzieć. Niesamowita ulga, że mogę rozmawiać z Bogiem w swoim języku i On zawsze mnie rozumie... 

Intricate language

When I found out that I was going to learn Arabic for the first time, which was over 9 years ago, I was very excited about it. I bought a dictionary with the CD and put it in a noble place in my room. When I opened the book for the first time and turned on the CD - my excitement subsided. "Neither can I write it nor pronounce it," I thought. I closed the book and never opened it again. When I was in Cairo at a language school and I was learning Arabic, it didn't seem so complicated then. It was worse with my notes. Learning a foreign language being explained in another foreign language was a real mix. Polish-English-German notes which translated Arabic words and sentences began to appear in my notebook. Then came the dreams in Arabic.

And today, working in a hospital, my languages ​​are mixed up incredibly. In one sentence, I can combine Arabic and English words, including Polish counting. Yes, I always count in Polish. As the Egyptians say - we "rustle" terribly when we count - only "shee" and "sh" ...

Sometimes I also teach my patients Polish. A few of my nurses know some sentences in Polish, such as: egg sandwich :) - the basis to survive a heavy duty.

I admit that, as the only Polish woman in our hospital, I miss the comfort of communicating in my mother tongue, when you can speak without involving the "internal dictionary". That is why I am rarely persuaded to watch a movie in a language other than Polish. I always tell myself then that the Polish language is for me the means to rest. It is the same with reading books or listening to church services, for example. My beloved Polish language - how good that I still understand you!! :)

Despite these linguistic complexities, I am deeply grateful to God that He has His own tongue that He whispers into my heart. The language of love, forgiveness, grace... The language that is known only to me and Him. Even when I'm silent, God knows what I want to tell him. Incredible relief that I can talk to God in my language and He always understands me...