Ania from Poland!

Tam, gdzie wszystkie domki wyglądają identycznie i można je odróżnić na pierwszy rzut oka albo po dodatkowej doniczce przed drzwami albo po innym kolorze drzwi, tam Polka z przepięknej miejscowości na południu Polski potrafi łatwo się zgubić. Bo jak wpaść na to, kiedy szuka się jednego takiego domku, maszerując żwawo angielskim chodnikiem wśród wielu tak samo wyglądających domków (znając nawet ulicę i numer domu), że w wąskim przejściu prowadzącym do owego domku, prawa strona (którą Polka ma przed sobą) ma inną nazwę ulicy, a lewa (którą dostrzega, kiedy zawraca, bo zabłądziła) także ma inną nazwę? Tą właściwą jak się później okazuje! Teraz Polka już się nie zgubi następnym razem. Chyba, że biały puch zasypie ulice, jak to już się stało w tej przepięknej miejsowości na południu Polski:)

"I w takim oto otoczeniu 8 domków z dwoma nazwami ulic spędziłam dzisiejsze popołudnie. Piękne, gdyż zostałam przywitana radosnym tupotem małych nóżek i serdecznym przywitaniem: Aaaaa,  Ania, Ania from Poland. Ania!! Pięć małych główek przyglądało mi się z szerokim uśmiechem, wykrzykując na przemian moje imię. Przytulały, chwytały za rękę, wciągały do swojego mieszkania. I tak oto spędziłam przemiłe chwile z Jemeńskimi dziećmi, grając w gry, malując, wycinając. Dostałam w ciagu pierwszych dziesięciu minut naszej znajomości aż 3 obrazki. Radosne, gadające wszystkie na raz, przeszczęśliwe dzieci."

Polka też była przeszczęśliwa. A za tydzień kolejna wizyta!!

I te identyczne domki!